گاهی

گاهے فقط בلتـ میخواهـב

زانو هایتــ را تنگــ בر آغــوش بگیرے ...

گوشـﮧ تریـن گوشـﮧ اے کـﮧ مے شناسے بنشینے

و فقـط نگاه کنے...

چقـבر בلت براے یکــ خیال راحت تنگـــ مے شوב..

                                                                                           

وقتی دلم می گیره

وقتی دلم می گیره ، دنیاموغم می گیره
انگاری حس بودن ، تو لحظه هام می میره
وقتی دلم می گیره ، می خوام پیش تو باشم
نمی تونم یه لحظه ، دوست نداشته باشم

شعر دوست داشتن

یه صفحه سفید، به همراه یک قلم

این بار حرف ،حرف نگفته ست

یک حرف تازه

نه از تو ...

هی فکر می کنم

هی با قلم به کاغذ سیخ می زنم

اما

دیگر تمام صفحه ها معتاد نامت اند

انگار این قلم

جز با حضور نام تو فرمان نمی برد

در تمام صفحه های دفتر شعرم

در گوشه های خالی قلبم

در لحظه های تلخ سکوتم و فکرهام

چیزی به جز تو نیست که تکرار می شود

مثل درخت در دل من ریشه کرده ای